GEZİ NOTLARI (2) -Ankara/Eskişehir/Kütahya-


Gezi yazılarımın büyük kısmını gezi sırasında aldığım notların düzenlemesinden yapmaktı planım ama yolda uyuyunca not almak birazcıcıcıcık zorlaşıyo:D ankaradan eskişehire geçerken uyuyakalmışım. eh yol artık ezberimde olunca merakla açık tutamadım gözlerimi, uykuya yenik düştüm:P ama hani bilmek isterseniz belki uyku güzeldi:P:D

Vardık eskişehire, annanemlere indik, el öp şu bu derken iftar vakti geldi. son iftar.. insan bi garip oluyor yav.. :/ annem, babam, annanem, dedem, dayım, yengem ve ufaklık cümbür cemaat açtık son orucumuzu. allah sağlıkla, huzurla nice ramazanlara eriştirsin inşallah hepimizi.. peki iftarı yapar yapmaz ilk durağım neresi oldu dersiniz? tabi ki starbucks......:D samsunda fenalık geçirecektim yokluğunda, bulunca hemen hasret giderdim:D buzz gibi bi caramel frappuccino benim için dünyalara bedel bi şey! :D kaç tane dünya varsa..:P zaten samsuna taşınacağımı duyduğunda arkadaşlarımın ilk sorusu "orda starbucks var mı?" oldu endişeli bi şekilde. yok dediğimde ağladılar, ufak çapta bi travma yaşadılar, isyan ettiler :P hehehe :D o derece düşkünümdür herkes bilir :)) vee yatcaz kakcaz sabah olcak, bayram o zamannnn ahahah:D

Hakikaten uyuduk uyandık ve işte bayramm:) yalnız ben uyuyamadım o ayrı mevzu. gece tvyi zaplarken starda warner bross gördüm durdum bi, sonra baktım harry potter başlıyo aa dedim şimdi izlemezsem reyting değerleri düşer müşer seriyi yarıda keserler, hayatımın filmine bunu yapamam dedim izledim:D o da mübarek 3te mi 4te mi bitti:P sonra da gel hadi uyku.. ama geldi. hem de çok fena geldi.. öyle ki geçenlerde yazdığım yazıdaki bayram kavramı biraz kaydı. sabah namazında uyanmakmış, kahvaltı hazırlamakmış filan şöyle dursun kahvaltıya zor kalktım:D:D neyse ama kalktım nihayetinde. kahvaltıdan önce bayramlaştık ( bu arada büyüdüğünü harçlıkların kesilmesinden anlıyosun oy kullanmaktan filan değill :P :D ) sonra kahvaltı edildi. kahvaltıdan sonra kuzenle oynandı, takibe alındı (!) neden mi? muzura bakın siz nereleri kurcalıyo;



Geçmiş kanepenin arkasına ordaki çiçekleri yoluyo. nerdesin ablacım diye bi sesleniyorum, yanlış bi yerde olduğunun o da bilincinde hemen sessiz sessiz saklanıyo :D sonra ben de farklı bi şeyle oyaladım onu. müzikk.. çocuk oyalama yolum da müzk :D müziğe alışsın şimdiden ;D kulaklıklar ona benden çok yakıştı sanki ne dersiniz ;D



Ardından bi de büyük ziyareti oldu tamam kafi :D sonra biz annem babam atladık arabaya kütahyaya, teyzeme gittik. zaten eskişehirle kütahya arası istanbulda iki semtin arasından daha yakın varılacak bi mesafede :P


Şu göğün renginin güzelliğine bakın :) püfür püfür de esiyordu harikaydı.. teyzemlerin haberi yoktu gittiğimizden. onlara da güzel bi süpriz oldu. herkes memnun kaldı. ben de kuzenleri görmüş oldum. eh kütahyaya gidip de kaplıcaya gitmemek olmaz. ben hariç :P annemler oraya gitti ben kuzenlerle dışarı çıktım. yalnız dışarı çıktık çıkmasına da burasi küçük şehir, bayramda hangi esnaf açık olur. zombi virüsünün etkisinde, terk edilmiş, karantinalı bi kasaba gibiydi :D sokaklar boş, rüzgarda yerde uçuşan kağıtlar.. :D neyse biraz daha hayat olan bi yer bulduk, oralarda geziyoruz ama bu sırada benim ayakkabılar nasıl vuruyor anlatamam.. yara bandı mara bandı hak getire.. ama yine de yürüyorum. sonra kahve içmek için bi yer bulup oturduk. işte bunlar da benim tatlı mı tatlı kuzenlerim..:)


Bu fıstık teyzemin en küçük numarası :) bak maşallah demeyi es geçme ! :D dondurmasına odaklandı ve hiç konuşmadı bile, çok mesuddu :D


Bu da beyza ablasının kuzusu.. ortancaları :) burda da bi maşallah lütfen .. :D hepsi birbirinden güzel :)



Bu tipsiz de en büyükleri :P :D bayramda en sevdiğim kısım da burda geçirdiğimiz vakitti galiba :) aaa ama ben nerdeyimmm ? :D

(bu sefer gizemlilik filan değildi amacım utandım bi an poz veremedim ama blogun işine yaradı :D )

İşte geldim burdayım,ben bloggerlıkta ustayım :P :D bayramlık filan almadım, üstümdekiler mezuniyette giydiğim şeylerdi. insan mezuniyetini düğün sanmayıp usturuplu şeyler alınca böyle gündelik hayatta da kullanabiliyo iştee (!) :P mezuniyetimde hayrete düştüm de azıcık.. kokteyl değil, yemek değil, konferans modunda bi mezuniyetimiz oldu ama maşallah arkadaşlar kıyafetlerde balo tadını verdiler bize :P öyle abartılı kıyafetler vardı ki komik yani.. bu vatandaşlar mezuniyette böyle giyindiyse abla/abilerinin düğününde (bakın kendi düğünlerinden bahsetmiyorum bile orda çoşacakları kesin :P ) ne giyecek acaba meraktayım.. valla kimse kusura bakmasın çok abartılıydı yani.. herkes yaşının kıyafetini giymeli bence. bu en önemlisi. ve yerine göre giyinmek. yeni mezun olacaklara duyrulur. gittiğiniz şey düğün değil(!) abla sözü dinleyin :P :D

İşte konuştuk, kahvelerimizi içtik kalktık. yine yürüyerek dönüyoruz tabi.. ama benim ayaklar artık acımıyo, öldü ! :P vuran ayakkabının acısı da en büyük işkenceye eş değerdir, kızlar aşinadır bu duyguya ;D e baktım bu yol böyle bitmeyecek ben de çıkardım ayakkabıları elime aldım.. :P kütahya sokaklarında yalınayak, acılar içinde kıvranak yürüyen bi kız görülmüşse o benimdir :D



Ve işte buyrun.. ayakkabı ayağa vurunca acı moda filan düşündürmez insana :D böyle de gezersin sokaklarda :D moda tadında değil de acı tadında yazsam olurmus resmin yanına eheheh :D derken kütahya macerası da sona erdi.. eskişehire döndük. şu an annanemin mutfağında bi şeyler atıştırırken yazıyorum bunları. anne; okuduğunda çok geç olucak ben rahat rahat gece atıştırmalarımı yapayım heheh :D ovvv saati 4 etmişim yine yav uyanmam sıkıntı olacak.. görün görün sayın okurlar.. size yazmak uğruna uykumdan feragat ediyorum. alkışlayın fedakar bloggerınızı :D neyse o fedakar blogger şimdi uyumazsa walking dead olcak :D

Bana müsade.. öpüldünüz...:)

Yorumlar

Adsız dedi ki…
Yakışıklı çocuga tipsiz demişsin ayıp :)
Adsız dedi ki…
yoo bence gerçekten tipsiz :)

Popüler Yayınlar